Geboren
Ik ben een zondagskind, want ik ben geboren op zondag 3 maart 1974, in wat nu Lelystad heet. Toen was het niet veel meer dan een rijtje huizen. (Er was niet eens een Hema!) En het heette: Zuidelijke IJsselmeerpolders. Zo staat het nog steeds in mijn paspoort. Dat klinkt een stuk deftiger dan Lelystad, vind je niet?
Beroepen deel 1
Tien jaar lang heb ik op mijn eigen schooltje gewerkt. Een klein klasje op de zorgboerderij waar ik ook woon. Dat was een superleuke tijd!
Het schooltje bestaat nog steeds, maar na tien jaar kreeg ik zin in iets nieuws. Nu werk ik in een klas speciaal voor kinderen met autisme. Ze hebben allemaal autisme, maar ze zijn heel verschillend. Het belangrijkste van school vind ik dat kinderen ontdekken waar ze goed in zijn. Bijvoorbeeld in tekenen, schilderen of verhalen schrijven, maar ook gewoon in rekenen en in taal. Soms duurt het even om te ontdekken wat dat is, maar het lukt altijd, want ieder kind is ergens goed in!
Beroepen deel 2
Sinds 2007 ben ik niet alleen juf, maar ook schrijfster. Ik schreef al heel lang allerlei lange en korte verhalen. Toen een van die verhalen een Echt Boek werd, had ik er zomaar een beroep bij! Vanaf dat moment leek het wel alsof er een kraantje was opengezet: het ene na het andere verhaal stond te dringen in mijn hoofd. Het werd zelfs zo druk daarboven, dat ik iets minder juf werd om meer te kunnen schrijven. En dat zal voorlopig wel zo blijven, want er staan nog steeds een heleboel verhalen te dringen om Boek te kunnen worden.
Scholen
De kleuterschool waar ik heen ging heette het Zeepaardje. Een lieve naam, maar ik was veel liever thuis… Op de lagere school kreeg ik gelukkig plezier in het leren en al gauw vond ik het zelfs jammer als het vakantie werd!
Na de middelbare school heb creatieve therapie gestudeerd. Ik heb er geleerd om kinderen die met een probleem zitten verder te helpen. Niet alleen met woorden, maar ook met beelden. Bijvoorbeeld door met ze te tekenen en te schilderen.
Daarna heb ik een jaar in Costa Rica gewerkt, in een kindertehuis. Toen ik terug in Nederland kwam ben ik weer naar school gegaan: de pabo. Dat is een school waar je leert om juf te worden. (of meester natuurlijk)
In de avonduren studeerde ik remedial teaching. Daar leerde ik lesgeven aan kinderen die veel moeite hebben met leren. Toen ik dat gedaan had, was ik inmiddels al juf, op mijn eigen schooltje!
Thuis
Samen met mijn lief Arthur en onze twee bijzonder leuke kinderen Lotte (11) en Luuk (8) woon ik op een zorgboerderij. Daar zijn we niet alleen. Naast ons woont nog een gezin en er wonen maar liefst zeventien jongeren op de boerderij. Ook zijn er koeien, schapen, geiten, konijnen en kippen… Een drukke boel dus!
Ik ben dol op alle dieren, maar ik denk dat poezen veruit de best gelukte wezens zijn die er bestaan. Soms vind ik er per ongeluk een, soms ook expres. We hebben er drie…
Hun namen van oud naar jong: Takkie, Roosje en mijn oogappeltje Mus. Verder zijn er ontelbaar veel vliegen (het hele jaar) muggen (in de zomer) en spinnen (herfst en winter) maar dat zijn er te veel om allemaal een naam te geven. Wel noemen we de eerste spin van het jaar altijd Sebastiaan en proberen we hem niet op te vegen.
