Biografie Janneke Schotveld

Geboren
Ik ben een zondagskind, want ik ben geboren op zondag 3 maart 1974, in wat nu Lelystad heet. Toen was het niet veel meer dan een rijtje huizen. (Er was niet eens een Hema!) En het heette: Zuidelijke IJsselmeerpolders. Zo staat het nog steeds in mijn paspoort. Dat klinkt een stuk deftiger dan Lelystad, vind je niet?


Scholen
De kleuterschool waar ik heen ging heette het Zeepaardje. Een lieve naam, maar ik was veel liever thuis… Op de lagere school kreeg ik gelukkig plezier in het leren en al gauw vond ik het zelfs jammer als het vakantie werd!
Na de middelbare school heb creatieve therapie gestudeerd. Ik noemde dat zelf altijd de hogere knutselschool. Ik heb er geleerd om kinderen die met een probleem zitten een beetje verder te helpen. Niet alleen met woorden, maar ook met beelden. Bijvoorbeeld door met ze te tekenen en te schilderen.
Daarna heb ik een tijdje in Costa Rica gewerkt, in een kindertehuis. Toen ik terug in Nederland kwam ben ik weer naar school gegaan: de pabo. Dat is een school waar je leert om juf te worden. (of meester natuurlijk)
Omdat ik er daarna nog steeds niet genoeg van had,
studeerde ik in de avonduren remedial teaching. Daar leerde ik lesgeven aan kinderen die veel moeite hebben met leren. Toen ik dat gedaan had, was ik inmiddels al juf, op mijn eigen schooltje!

Beroepen deel 1
Ik werk op een piepklein schooltje boven de koeienstal van een boerderij. Ik kom nooit te laat op mijn werk, want ik woon ook op de boerderij. Dat is heel handig en meestal ook heel gezellig!
Mijn leerlingen zijn al wat groter, ze zijn ongeveer 16 jaar. Ze hebben vaak op veel scholen gezeten, net als ik. Maar helaas hebben ze het er meestal helemaal niet naar hun zin gehad. Ik probeer ervoor te zorgen dat ze het bij mij in de klas wel naar hun zin hebben. En dat ze weer het gevoel krijgen dat ze ergens goed in zijn. Bijvoorbeeld in tekenen, schilderen of verhalen schrijven, maar ook gewoon in rekenen en in taal. Het duurt soms even, maar het lukt altijd, want ieder kind is ergens goed in!

Beroepen deel 2
Sinds 2007 ben ik niet alleen juf, maar ook schrijfster. Al vind ik dat nog steeds een beetje gek klinken. Misschien omdat ik niet naar een school geweest ben om te leren hoe je schrijfster wordt. Ik was het ineens, omdat een van de verhalen die ik geschreven had, een Echt Boek werd. In de winkel en in de boekenkast. Leuk!
Eigenlijk hoopte ik al heel lang dat mijn verhalen ook boeken zouden kunnen worden. Maar ik durfde dat niet zo goed toe te geven. Er zijn al zóveel boeken… 
Toch heb ik uiteindelijk een verhaal echt goed afgemaakt en opgestuurd naar een uitgever (dat is iemand die van je verhaal een boek maakt, als hij of zij zin heeft). Je kunt mijn eerste boek vinden in de boekhandel, bibliotheek of misschien wel in je eigen boekenkast. Het heet Villa Fien.

Lezen en wandelen
Hoewel ik een groot mens (1.70 m) ben, lees ik bijna altijd kinderboeken. Wat oudere, zoals Minoes en Ronja de Roversdochter, lees ik elk jaar weer! Maar ik probeer ook zoveel mogelijk nieuwe kinderboeken te lezen. Ik hou erg van Guus Kuijer (als ik een boek van hem gelezen heb, durf ik zelf een tijdje niet meer te schrijven). Ook hou ik van Annie M.G. Schmidt, Astrid Lindgren,  Karlijn Stoffels, Martha Heesen, Roald Dahl, Jacques Vriens, J.K. Rowling, en... en... en... zo kan ik nog wel een dagje doorgaan.
Omdat ik niet zo’n sterke rug heb, moet ik veel wandelen van de dokter. Van die rug is jammer, maar wandelen is niet erg, want ik woon in een heel mooie omgeving. Er zijn hier prachtige boerderijen, kastelen, weiden vol met nieuwsgierige koeien en een heleboel vogels die beter kunnen zingen dan ik. Ik probeer elke dag even te wandelen. Tijdens die wandelingen bedenk ik ook vaak hoe het verder moet met een verhaal waar ik mee bezig ben. Ben ik toch weer aan het schrijven!

Huisgenoten
Eén lieve man en die heet Arthur.
Twee bijzonder leuke kinderen; Lotte en Luuk heten ze.
Na kinderen vind ik poezen de leukste wezens die er bestaan. Soms vind ik er per ongeluk één, soms ook expres. We hebben er vijf…
Hun namen van oud naar jong: Puta, Annie, Takkie, Roosje en mijn oogappeltje Mus.
Verder zijn er ontelbaar veel vliegen (het hele jaar) muggen (in de zomer) en spinnen (herfst en winter) maar dat zijn er te veel om allemaal een naam te geven. Wel noemen we de eerste spin van het jaar altijd Sebastiaan en proberen we hem niet op te vegen.